SPEŁNIONE MARZENIA: drzwi

Przed , po i w trakcie - pokój syna

6.5.14

Chociaż tytuł posta dotyczy tego co dzieje się w pokoju mojego syna, pomyślałam ,że równie dobrze może dotyczyć on mnie i tego co aktualnie...

6.5.14

Chociaż tytuł posta dotyczy tego co dzieje się w pokoju mojego syna, pomyślałam ,że równie dobrze może dotyczyć on mnie i tego co aktualnie dzieje się u mnie. Jednak trzymając się pierwszej mojej myśli , chciałam Wam pokazać co przeszło to pomieszczenie dwa lata temu. Wtedy to niemal równocześnie z remontem zaczęłam swoją blogową przygodę. To co się działo w naszym mieszkaniu było już tak nie do zniesienia ,że potrzebowałam chyba niezłej terapii ;)) Znalazłam ją w pisaniu.

I teraz , chociaż już minął ten szalony czas , ja nadal tu jestem. I cieszę się z tego ogromnie.

A pokój ? No cóż , aż wstyd się przyznać ,że od tych dwóch lat pokazałam Wam tylko migawki z tego pomieszczenia. Bo wydawało mi się ,że wciąż jeszcze nie jest perfekcyjny , że czegoś mu brakuje ,że... A to co za chwilę zobaczycie w żaden sposób nie jest idealne. Nie warto czekać. Bo i tak zawsze możemy znaleźć milion powodów do tego aby czegoś nie zrobić.

Czas pokazania pokoju zastał mnie nagle , w pośpiechu i bałaganie , kiedy to zadzwonił mój mąż z informacją ,że właśnie wiezie kanapę do tegoż to przybytku. W popłochu chwyciłam za aparat.

Teraz już nie mam wyjścia.

Zdjęć przed jak na ironię nie mogę znaleźć. A miałam je przecież:(

To co udało mi się wyszukać w żaden sposób nie oddaje wymiarów tego pomieszczenia.

Pokój był maleńki - mieściło się tam tylko łóżko i to do pewnego tylko momentu. To co widzicie koło niego to pudełko za którym była już tylko ściana. Robiło się tam coraz gorzej. Mieliśmy do wyboru dwie wersje: albo kupić większe mieszkanie ( co niemal się już działo ) albo zmodernizować to w jak najlepszy sposób. Na szczęście zostaliśmy. Lubimy to mieszkanie i jego lokalizację. Jest ciekawe , chociaż mało funkcjonalne. Dla przypomnienia - są to dwie kawalerki połączone w pionie.

Część przeróbek już zastaliśmy. Część zrobiliśmy sami. A kolejne wciąż jeszcze czekają. Chociaż mieszkamy tu już 12 lat :)

Niestety nie unikneliśmy wielu pomyłek , byliśmy zbyt ufni i za bardzo pobłażliwi w stosunku do fachowców. Teraz jesteśmy już mądrzejsi o pewną wiedzę.

Ale w końcu zobaczyliśmy światełko w tunelu.

Tutaj lepiej widać wymiary pokoju – łóżko stoi już przy samej ścianie.

I witamy w naszej sypialni:) Ta wyrwa na ścianie to granica pomiędzy pomieszczeniami. Tutaj też lepiej możecie się przyjrzeć wielkości pokoiku.

Zaletą dwóch kawalerek niewątpliwie są dwa duże pokoje. Pisząc duże , naprawdę mogę się z tym zgodzić w 100%. Zatem strata "paru" centymetrów z naszej alkowy niewiele nam zmieniła. Oczywiście poza zabraniem jednego okna:) Ale i to nie stało się żadną przeszkodą - mamy jeszcze dwa całkiem spore.

Chociaż pierwsze wrażenie po postawieniu ściany nie było takie różowe. To co Widzicie po lewej stronie , to wejście do naszej sypialni. Było ponuro i dziwnie. Ale tylko do czasu zagipsowania ścian.

I tak powstał nowy pokój. Rozmiarowo nadal nie jest szalony. Jednak bez porównania z tym co było przed . Teraz ma pewnie wymiary niejednego "normalnego" pomieszczenia w blokach.