Niestety nieidealny i niestety w trakcie tworzenia.  Myślę jednak ,że po zmianie drzwi i przemalowaniu na biało i tak wiele zyskał. I mam nadzieję ,że tym samym rozpoczął nowy blogowy cykl -"przed" , "po" i "w trakcie" ;) Dobrego zdjęcia "przed" nie posiadam ponieważ jakoś tak bardzo szybko to wszystko się zadziało.Aparat niestety nie zdążył na czas ;)) Musicie więc się zadowolić tym co jest :) A resztę sobie wyobrazić. I nie trzeba tu bynajmniej wielkiej fantazji ;) Było okropnie - jest tylko nieco lepiej.
Przedpokój jest malutki i nieustawny jak to przystało na mieszkanie w blokach. Na dodatek sporą jego część zajmują schody. Bo już na pewno Wiecie ,że takowe posiadamy:) Zresztą jak bez nich dostalibyśmy się na górę ? Ale nie o schodach być miało. O nich będzie innym razem.
Przedpokój znajduje się na dole,gdzież to posiadamy główne wejście do naszego M. A na dole - bonanza. Remont zaczął się od góry , dół nadal czeka na swoją kolej. Zresztą  góra też czeka -ale tylko na wykończenie. I mam nadzieję ,że nie mnie ;)
Nie planujemy w najbliższym czasie żadnego wielkiego remontu. A wielki być musi bo potrzeba tu istnego huraganu. Nie ma półśrodków. Ale...nie ma też na całe środki. Wykorzystałam więc pozostałą z góry farbę i chwyciłam z radością za wałek.

Uwaga !!! Będzie strasznie :))











Paskudny licznik przeniesiony z góry oraz jeszcze bardziej paskudne drzwi do łazienki. Zawieszone kurtkami z braku innego miejsca na nie. Ale przynajmniej nie widać drzwi:)) Oczywiście plan na mój idealny przedpokój w wersji "po" posiadam w głowie. Teraz tylko czekam na realizację.
Poszalałam z pędzlem i pomalowałam też drewnianą listwę przy podłodze. Poprzednia wersja wydawała mi się za żółta przy tej bieli.

Dzisiaj pokażę Wam jedną z tych rzeczy , która potrafi wprowadzić mnie w dobry nastrój ,bez względu na to jaka pogoda jest aktualnie za oknem.

Dzisiaj trochę niecodzienny temat :) Ale pomyślałam sobie ,że zanim wystawię tę półeczkę na sprzedaż najpierw pokażę ją Wam. A może akurat którejś z Was się spodoba ? ;)
Moje zamiłowanie to takich rzeczy już dobrze znacie. A że kiedyś nadarzyła się okazja to kupiłam trzy sztuki takowych. Dwie z nich już zdążyły się zadomowić w naszych pokojach. A ta wciąż czekała na swoją kolej. W końcu zdecydowałam ,że zanim plany na nią się wyklarują, to być może już nigdy nie zawiśnie w przeznaczonym sobie miejscu. W końcu wszystko się zmienia ;))
Półeczka była odnowiona z myślą o naszym mieszkaniu. Nigdy jednak u nas nie wisiała. Posiada wiele niedoskonałości , których to nie starałam się zakryć. Lubię ją taką pokiereszowaną , nie skrywającą swojej historii.
Drewno jest zdrowe. Półeczka została pomalowana specjalnymi farbami do drewna.
Długość -59cm        Szerokość - 30cm

Może ktoś ją taką pokocha ? :))

Wracam do Was doładowana pozytywnie po wspaniale spędzonym weekendzie ( chociaż wiem ,że to już środa :)) Radosna podwójnie , bo właśnie wczoraj odebrałam swoje białe szkiełko z serwisu. Nasza współpraca już nie była owocna. Powiem więcej - wymagała niezłej gimnastyki żeby cokolwiek było widoczne. Ale teraz cieszę się jak dziecko i tą radością oczywiście dzielę się z Wami :)
A dla zainteresowanych tematem - aparat został dokładnie wyczyszczony. Głównym problemem była matryca ale i szkiełko też się podłożyło pod zdolne rączki serwisanta. Punkt odnalazłam przypadkiem po wielu dniach poszukiwań czegoś co będzie niedaleko i niedrogo. W końcu się udało. I na dodatek przegląd był darmowy. Jeżeli cena za usługę by mi nie odpowiadała - nie ma problemu. I to mnie przekonało. Dodatkowo zleciłam również przegląd kolorów i ewentualne ich ustawienie. Cena nie uległa zmianie:)
A Wy widzicie różnicę ??? :)

Linoryty zostały kupione jakiś czas temu na targu staroci. Najpierw wpadł mi w oko ten czerwony - wystawał wdzięcznie z pudełka z napisem "przecena". Ale jakieś dwa pudła dalej znalazł się i drugi. A ponieważ uwielbiam powtarzalność , mojej radości nie było końca. Już od dłuższego czasu szukałam czegoś ciekawego na ścianę nad łóżkiem w naszej sypialni. W myślach przerabiałam już tysiące wizji. Nie mogło być tego za dużo bo ściany w naszym mieszkaniu są zbrojone;) Nie ma mowy o częstej zmianie bez użycia wiertarki. A to nie wchodziło póki co w grę. Obrazki i tak wiszą na tymczasowych hakach - którego to widoku Wam zaoszczędziłam :)
Linoryty pochodzą z okolic Wisły ,i  jak przypuszczam wyszły z rąk tamtejszych artystów. Posiadają sygnaturę i podpis ale za nic nie mogę go rozszyfrować. Jednak nie to jest dla mnie ważne. Ważne jest ,że skradły moje serce , że wpisały się w wystrój sypialni i przede wszystkim - były tanie. Chwilowo nie pokażę Wam całej ściany w tej części pokoju, bo nie ma i co. Wizja na nią jest ciągle w głowie - z realizacją gorzej. Ale wiecie...życiowe zakręty;)