powoli dobiega końca. Mogliście pewnie dostrzec niewielkie zmiany w postach. Stały się one bardziej okrojone w słowa i obrazy. Były bardziej rodzajem przetrwania niż spontaniczną reakcją na coś czym chciałabym się z Wami dzielić. Przepraszam za to z góry.

Czas ten niewielki pozwolił mi odpowiedzieć na pytanie w jakim kierunku zmierzam. I chociaż nie znam jeszcze ostatecznego zakończenia tej decyzji, wiem już na pewno, że stare rzeczy się wypaliły. Na nowe przyszedł czas. Nie lepsze, nie gorsze. Po prostu nowe.

Wewnętrznie czuję co powinnam zrobić, ale potrzebuję jeszcze chwilkę wyciszenia żeby wszystko przeanalizować. Będę miała ku temu odpowiedni czas bowiem za kilka dni zamierzamy uciec daleko od internetu i telefonu. Wierzę, że po powrocie wszystko się rozjaśni.

I nie Odbierajcie proszę tego jako smutek, rozczarowanie czy też jesienną depresję;) Ja podchodzę do tego z wielką lekkością i radością. Nie czuję żadnych negatywnych emocji. Życie to droga. Z różnymi śnieżkami. Wybory bywają różne i należą do nas.

Mam też trochę długu w stosunku do Was. Niespełnionych obietnic, które nijak nie chciały się tutaj pojawić. A przecież wiem, że Czekacie. Jedną z nich jest nasza kuchnia. I chociaż jeszcze nie skończona pokażę Wam to co jest.

W trakcie montażu;)

I kuchnia parę lat temu - mocno znienawidzona ;)) Na osłodę były białe ściany. I to wszystko:)

O perypetiach związanych z tym tematem przemilczę ;)

I druga zaległość - Pytaliście o to czy ten kubek termiczny się sprawdził. Otóż - tak i to świetnie. Trzyma ciepło na tyle ile można wymagać od tego typu rzeczy. Nic się nie wylewa co jest istotnym dla mnie elementem. 

I to chyba wszystko. Więcej grzechów nie pamiętam;))

Uciekam do pracy a Wam życzę samych Wspaniałych Dni

 

Ilona

Jakoś tradycją staje się, że posty pojawiają się w poniedziałki. Dzisiaj małe przesunięcie;)


 

Bardzo Wam dziękuję za tak duże zainteresowanie moją drewnianą ścianą ♥ Jednak, w momencie kiedy zaczęłam czytać komentarze, zorientowałam się że chyba o czymś nie napisałam:)) Podobnie zresztą jak i z pokojem mojego syna;)))) Wybaczcie mi proszę , posty były pisane w biegu, często pomiędzy jedną pracą a drugą, lub jak w przypadku ostatniego w trakcie trwania długiego weekendu, gdzie jak każdy wie, mózg idzie spać;))) Zatem mały update.
Pokój mojego syna na pierwszy rzut oka, nie ma sobie za wiele do zarzucenia. Oczywiście brakuje w nim kilku fajnych dodatków, ale to tylko tyle. O grubszych wpadkach remontowych kiedyś już pisałam i też nie o nie mi chodziło. Kochani - największy problem leży w tym, że syn rośnie , a ja zanim wprowadzę wszystkie zamierzone zmiany , te pierwsze znów stają się nieaktualne. I tak w kółku , od co najmniej dwóch lat:(((  Góry były malowane jakieś dwa lata temu a ja się zastanawiam czy to aby na pewno dobry akcent w pokoju 13-latka? :)) Uwierzcie ,że ten pokój to nie lada wyzwanie.
Sypialnia - o wyborach na ścianę już pisałam, więc nie będę się powtarzać. Ale w ferworze "zachwytu" nad moimi deskami, zapomniałam Wam wspomnieć o małym szczególe, który Wy i tak Znaleźliście :) Pisząc ,że podoba mi się taki surowy stan , nie dodałam,że jest on tylko przejściowy:))) Oczywiście z białą podłogą mogłoby teoretycznie zostać , ale też tylko na chwilę, bo jak każdy wie sosna okropnie żółknie. Być może wtedy pomyślałabym o innym impregnacie. Ale  skoro podłoga zostaje, deski będą oczywiście czymś pociągnięte. A co to będzie to się jeszcze okaże;)) Mam kilka różnych pomysłów , muszę je sobie najpierw dobrze poukładać.Na pewno nie zamaluję słoi , taką wersję ustaliłam z mężem zanim je kupiliśmy ;)) Inaczej ich by nie było:) W momencie kiedy zostanie zrealizowany plan na tę ścianę , pod młotek pójdzie łóżko, komoda i być może ta biała vintage szafeczka. A... i biureczko również;))) Zmiany szeroko idące - muszą poczekać aż do wakacji. A potem...hulaj dusza;))

chodziła za mną od dawna. Jednak od momentu pojawienia się pomysłu aż do jego realizacji, ulegał on ciągłym zmianom w mojej głowie. Nawet wtedy, kiedy przybita została pierwsza deska, nadal nie byłam pewna czy to dobry pomysł. Ale kiedy zobaczyłam całość, odetchnęłam z ulgą.
Dla tych, którzy pamiętają moje dylematy - na ścianie miała się znaleźć tapeta, farba w jakimś kontrastowym kolorze, deski , betonowe bloczki oraz sklejka drewniana. Ta ostatnia mocno walczyła z deskami. Na jej niekorzyść wpłynął fakt, że była ogromnie wielka i ciężka. Zostały deski. Jednak te , które są dostępne we wszystkich marketach budowlanych nie spełniały naszych oczekiwań. A przyznam szczerze,że nie były one zbyt wygórowane:) Padło więc na stolarza. I chwała mu za to. Znalezienie takiego w naszym mieście okazało się nie lada wyzwaniem. Wszyscy do których dzwoniliśmy, robili jedynie drzwi i schody:( Na szczęście udało się. Kilka kilometrów od nas. Mały, domowy tartak. Cudowny. Nasze deski zostały przycięte na taki wymiar jaki nam odpowiadał. Wcześniej zrobiłam małą przymiarkę i narysowałam sobie na ścianie dwa wymiary, które braliśmy pod uwagę. Nie chciałam mieć w domu góralskiej chaty dlatego wybrałam rozmiar - 12 cm. Po położeniu wygląda to tak:)


Chociaż ściana jest krzywa , nie widać za bardzo łączeń. Bardzo podoba mi się efekt takiej naturalnej sosny , jednak nie pasuje zupełnie do paneli. I tutaj kłania się kompromis rodzinny. Zgodziłam się na parę pomysłów mojego męża;) I chociaż panel jest ok, nie wszystko mi z nim współgra. Zwykła biała podłoga byłaby najbardziej odpowiednia.


a tak było przed :)

mam z pokojem mojego syna. Przeszedł on już sporo zmian a i tak nie możemy go zapiąć na ostatni guzik. Ostatnie przemeblowanie odbyło się niemal rok temu a ja wciąż Wam nie pokazałam co w nim zmieniliśmy. I chyba jeszcze nie szybko to zrobię:)) Perypetie tego pomieszczenia to zupełnie inny post;))

sznurkowego candy. Jeszcze Macie szansę , dzisiaj do godziny 24-tej. Zatem zapraszam :)

które zupełnie tutaj nie pasują:) I chociaż same w sobie są świetne , to pomysł mojego męża nie sprawdził się tutaj zupełnie. Sam się o tym przekonał kiedy przykręcił je do tych małych szufladek. Jego myśl przewodnia  była jedna: będą świetnie pasować do naszego grzejnika;))

Zdjęcie ku pamięci ;))

pełnych miłości , spokoju i ciepła. Tego rodzinnego ale też i tego za naszymi oknami;)

żeby zmienić całą koncepcję pokoju tylko ze względu na jedną lampę ? ;))

czyli komoda na bis:) Specjalnie dla Tych , którzy jeszcze nie widzieli, i dla Tych, którzy już wiedzą o co chodzi. Komoda w takiej wersji pojawia się tutaj ostatni raz. Czas na kolejną  przemianę już nadszedł:)

W temacie sypialni niewiele się dzieje. Ale ogólnie i owszem. Nadszedł czas na dokończenie tego co było niedokończone. W końcu wszystko nabrało już mocy:) Nowe nadchodzi.
Kochani , nie ma mnie tutaj zbyt często, wiem. I przepraszam za to, ale ostatnio nie mam ani jednej spokojnej chwili. Zdarza się ,że w przelocie między jedną pracą a drugą , zajrzę do Was , odpiszę na maila , wstawię obiad, ogarnę dom i....tyle. Wieczorem nie mam już na nic siły. A często zastanawiam się Kim Wy Jesteście, co Wami kieruje ,że codziennie tutaj Zaglądacie. Bo oczywiście blogujące osoby znam. Mniej lub bardziej. Ale Kim Jest Cała Reszta Osób - Anonimowych , które nie zostawiają po sobie śladu ? :)) Ciekawi mnie to niezmiernie. Może Ktoś z Was coś napisze ? ;))
Tak , czy siak - dziękuję za Waszą obecność tutaj ♥♥♥

I dla Wszystkich monotematycznie - sypialnia - w mało rozwiniętej aranżacji :)) Wstawiłam swoją ukochana szafkę , kupiłam kwiatka , który zdążył już zostać zjedzony przez naszego małego kotożerce oraz powiesiłam papierowe lampki. Tylko tyle. Ale już za momencik muszę podjąć ostateczną decyzję odnośnie ściany za łóżkiem. Mam już swoją wizję ale wciąż się waham.A wczoraj jeszcze przyszło mi do głowy coś nowego. I bądź tu mądry człowieku ;)))

Zatem pytanie ostateczne do Was - DESKI , TAPETA , FARBA ????




Macie jakieś sprawdzone metody na to ,żeby kot nie obgryzał roślin ? ;)) Ponoć kocimiętka może pomóc ?
Jednak liczę się z tym ,że albo koty albo rośliny :)))