SPEŁNIONE MARZENIA: metamorfoza

Ciernie

2.7.15

to pierwsze skojarzenie mojej siostry z naszą nową tapetą. A dla mnie to najprostsza skandynawska forma, którą byłam w stanie zaakceptować...

2.7.15

to pierwsze skojarzenie mojej siostry z naszą nową tapetą. A dla mnie to najprostsza skandynawska forma, którą byłam w stanie zaakceptować. Temat był mocno kontrowersyjny i dojrzewał dość długo. Najpierw konkurował z deskami w sypialni, a kiedy przegrał postanowił zawalczyć o przedpokój. Nie było łatwo. Moja wyobraźnia nie potrafiła w żaden sposób zobaczyć tego w całości. Bo - dla przypomnienia- nasze mieszkanie to połączone w pionie dwie kawalerki z otwartym dolnym piętrem. Otwarty znaczy tyle,że przedpokój, pokój i kuchnia to niemal jedno pomieszczenie. A jak Zdążyliście się zapewne zorientować, na pozostałych ścianach zadomowiły się już cegły. Więc po co komu jeszcze tapeta na ścianie??? Decyzję przyspieszył mój mąż. I chociaż nawet po położeniu miałam mieszane uczucia, teraz jestem z niej bardzo zadowolona. Niestety do momentu całkowitego wykończenia nie uda Wam się tego zobaczyć:)

Wolałbym też proste lusterko ale nie wchodzi to w grę :( Czemu ? Nie pytajcie ;)))

PRZED

I chociaż kocham moją niebieską vintage lampę to myślę,że ta zdecydowanie bardziej tu pasuje. Muszę jej tylko dokupić odpowiednią żarówkę

Życzę Wam miłego dnia a ja wracam do swojego bałaganu

Ilona

Szykuję się do ...

11.3.15

obiecanego candy:) Wiem ,że czas na nie przeciąga się w nieskończoność, ale tak to już ze mną bywa. Najpierw mam pomysł, później go zmienia...

11.3.15

obiecanego candy:) Wiem ,że czas na nie przeciąga się w nieskończoność, ale tak to już ze mną bywa. Najpierw mam pomysł, później go zmieniam , znów wracam do punktu wyjścia, kupuję co trzeba i...Nagle wymyślam coś co trudno jest mi zrealizować:) Ale w ogólnym rozrachunku jestem zadowolona. Chcę jednak byście i Wy byli zadowoleni , bo w końcu nie dla siebie to robię;)
Kochani - dzisiaj tylko rąbek tajemnicy ale mam nadzieję ,że finał jest tuż, tuż. Jednak żeby nie było tak łatwo, najpierw pokażę Wam ścianę w sypialni:) W zasadzie to jej malutki fragment.

I co ? Widzicie różnicę ? :))) Piękne te drewniane deski na ścianie ? A może to jednak tapeta ? Bo sama nic kompletnie nie widzę !!! Dwa tygodnie remontu i nic ? Chyba potrzebuję lepszych okularów, najlepiej różowych.

Nawet królik jest lekko zmęczony tym wszystkim. Jednak za nim kryje się Wasze candy:)

Mam nadzieję ,że przypadnie Wam do gustu :)

Miłego dnia

Ilona

I co Wy na to ?

4.12.14

Dla tych , którzy jeszcze nie wiedzą lub nie pamiętają.Jakiś czas temu kupiłam i odnowiłam szafki , które w naszym regionie noszą nazwę ...

4.12.14

Dla tych , którzy jeszcze nie wiedzą lub nie pamiętają.Jakiś czas temu kupiłam i odnowiłam szafki , które w naszym regionie noszą nazwę "wodniarek". Oczywiście z myślą o ich sprzedaży. Ale jak to ze mną bywa, większość rzeczy, która ma odlecieć w świat, pozostaje u mnie. Tak było i tym razem, chociaż absolutnie tego nie planowałam. Jednak po lekkim liftingu naszego pokoju dziennego, okazała się być niezbędnym elementem;) Czy zostanie tutaj na dłużej tego nie wiem . Póki co służy jako szafka pod telewizor. Całości Wam oszczędzę , bo ta wielka kolumbryna na niej nijak mi leży. Całe lata miałam specjalną,zamykaną szafę na TV i było to idealne rozwiązanie. Przestało jednak nim być, kiedy zaczęłam walczyć o każdy rozsądny kawałek przestrzeni.

A oto efekt jednego wolnego dnia pracy :)) I oczywiście pytanie do Was : Czy uważacie ,że te czarne szuflady tutaj pasują , czy jednak nie ? Czy pomalowalibyście jeszcze nóżki dla równowagi ? Ja się nad tym zastanawiam :) No i nad wymianą gałek. Tzn. - wymiana będzie na pewno tylko nie mogę się jeszcze zdecydować na jakie;:)

i jedno zdjęcie na szybko - przed malowaniem

I co Wy na to ?:))

Jeżeli Chcecie zobaczyć jak wyglądała ta szafka w wersji pierwotnej to zapraszam tutaj :http://vintagemeble.blogspot.com/2013/06/meble-vintage.html

Jej miętowa siostra została sprzedana :)

Wspaniałego dnia dla Was - u mnie dziś słońce :))

Przed , po i w trakcie - pokój syna

6.5.14

Chociaż tytuł posta dotyczy tego co dzieje się w pokoju mojego syna, pomyślałam ,że równie dobrze może dotyczyć on mnie i tego co aktualnie...

6.5.14

Chociaż tytuł posta dotyczy tego co dzieje się w pokoju mojego syna, pomyślałam ,że równie dobrze może dotyczyć on mnie i tego co aktualnie dzieje się u mnie. Jednak trzymając się pierwszej mojej myśli , chciałam Wam pokazać co przeszło to pomieszczenie dwa lata temu. Wtedy to niemal równocześnie z remontem zaczęłam swoją blogową przygodę. To co się działo w naszym mieszkaniu było już tak nie do zniesienia ,że potrzebowałam chyba niezłej terapii ;)) Znalazłam ją w pisaniu.

I teraz , chociaż już minął ten szalony czas , ja nadal tu jestem. I cieszę się z tego ogromnie.

A pokój ? No cóż , aż wstyd się przyznać ,że od tych dwóch lat pokazałam Wam tylko migawki z tego pomieszczenia. Bo wydawało mi się ,że wciąż jeszcze nie jest perfekcyjny , że czegoś mu brakuje ,że... A to co za chwilę zobaczycie w żaden sposób nie jest idealne. Nie warto czekać. Bo i tak zawsze możemy znaleźć milion powodów do tego aby czegoś nie zrobić.

Czas pokazania pokoju zastał mnie nagle , w pośpiechu i bałaganie , kiedy to zadzwonił mój mąż z informacją ,że właśnie wiezie kanapę do tegoż to przybytku. W popłochu chwyciłam za aparat.

Teraz już nie mam wyjścia.

Zdjęć przed jak na ironię nie mogę znaleźć. A miałam je przecież:(

To co udało mi się wyszukać w żaden sposób nie oddaje wymiarów tego pomieszczenia.

Pokój był maleńki - mieściło się tam tylko łóżko i to do pewnego tylko momentu. To co widzicie koło niego to pudełko za którym była już tylko ściana. Robiło się tam coraz gorzej. Mieliśmy do wyboru dwie wersje: albo kupić większe mieszkanie ( co niemal się już działo ) albo zmodernizować to w jak najlepszy sposób. Na szczęście zostaliśmy. Lubimy to mieszkanie i jego lokalizację. Jest ciekawe , chociaż mało funkcjonalne. Dla przypomnienia - są to dwie kawalerki połączone w pionie.

Część przeróbek już zastaliśmy. Część zrobiliśmy sami. A kolejne wciąż jeszcze czekają. Chociaż mieszkamy tu już 12 lat :)

Niestety nie unikneliśmy wielu pomyłek , byliśmy zbyt ufni i za bardzo pobłażliwi w stosunku do fachowców. Teraz jesteśmy już mądrzejsi o pewną wiedzę.

Ale w końcu zobaczyliśmy światełko w tunelu.

Tutaj lepiej widać wymiary pokoju – łóżko stoi już przy samej ścianie.

I witamy w naszej sypialni:) Ta wyrwa na ścianie to granica pomiędzy pomieszczeniami. Tutaj też lepiej możecie się przyjrzeć wielkości pokoiku.

Zaletą dwóch kawalerek niewątpliwie są dwa duże pokoje. Pisząc duże , naprawdę mogę się z tym zgodzić w 100%. Zatem strata "paru" centymetrów z naszej alkowy niewiele nam zmieniła. Oczywiście poza zabraniem jednego okna:) Ale i to nie stało się żadną przeszkodą - mamy jeszcze dwa całkiem spore.

Chociaż pierwsze wrażenie po postawieniu ściany nie było takie różowe. To co Widzicie po lewej stronie , to wejście do naszej sypialni. Było ponuro i dziwnie. Ale tylko do czasu zagipsowania ścian.

I tak powstał nowy pokój. Rozmiarowo nadal nie jest szalony. Jednak bez porównania z tym co było przed . Teraz ma pewnie wymiary niejednego "normalnego" pomieszczenia w blokach.