Ten post miał się pojawić już spory czas temu, ale jak to zwykle w życiu bywa - musiał do tego dojrzeć :)
Komoda została zakupiona jakieś 3 lata temu w Jysk-u w  ciekawej promocji cenowej. Pamiętam ,że było bardzo zimno a my nie mieliśmy akurat samochodu ( pewnie był u mechanika :))-promocja była ograniczona czasowo więc musieliśmy działać szybko. Załatwiliśmy zatem transport i uradowani z dokonanego zakupu wróciliśmy do domu. Jednak jakie było nasze zdziwienie kiedy otworzyliśmy paczkę ...model niby ten sam ale kolor zupełnie nie ten . W tym pośpiechu nie doczytaliśmy ,że promocja dotyczyła również zwykłej sosny a nie tylko , na czym nam zależało, patynowanej:). Cóż było zrobić , złożyliśmy nasze cudo z mocnym postanowieniem - będziemy malować. Jednak czas uciekał a mi się jakoś nie spieszyło do zmiany jej szaty. I całe szczęście bo byłaby już zabejcowana i spatynowana :) a tak - mniej roboty mnie czekało
Chyba po raz kolejny przekonałam się ,że czas jest jednak dobry na wszystko :) i chociaż na początku się denerwujemy ,że nie wszystko gra w efekcie końcowym podejmujemy przemyślane i zazwyczaj trafne decyzje :) Zatem na tę okoliczność zasypię Was zdjęciami - i mam nadzieję ,że to jakoś przeżyjecie :))
Komoda miała mieć też inne nóżki ale ponieważ się nie znalazły - zostały takie jak w oryginale - a ja będę szukać dalej ....

no może nie tak od razu , że Gąsior - ot mały Gąsiorek :) obiecałam Wam w ostatnim poście ,że przedstawię jego historię, co też poniższym czynię...
Gąsior mieszkał sobie w ciemnej  piwnicy opuszczony przez wszystkich mu bliskich. Zdany był jedynie na towarzystwo wina marki wino , które wygodnie się w nim umościło. Gąsiorek nie narzekał na swój los. Czekał wiernie aż ktoś go w końcu zauważy. I zauważył - jakieś dwa lata temu. Ale wtedy nie był jeszcze jego czas. Mijały kolejne dni i lata - nikt się nim nie interesował . Biedak wyglądał już bardzo marnie - był tak czarny od kurzu ,że niemal stapiał się z tłem brudnej , starej ściany. Aż w końcu nastał ten dzień . Było to na kilka dni przed wigilią - w czasie , kiedy nikt nie powinien być sam . Zapadła szyba decyzja - bierzmy. Zawinięty w dużą torbę wjechał "na salony" - no może nie tak od razu. Najpierw przeszedł kwarantannę a. później dokładne mycie.W  końcu ukazał się jego cudowny blask. Od tego czasu już nie jest sam. Ma nas a my mamy jego . Wszyscy jesteśmy szczęśliwi.
 

niechybnie czeka nas koniec błogiego lenistwa ;(  ale mamy za sobą już spory i urozmaicony wypoczynek więc musi nam to starczyć na jakiś czas
Naładowana nową energią wkraczam do działania na wszystkich frontach :) i próbuję wciąż i od nowa walczyć o siebie- z różnym skutkiem oczywiście :) bo przecież nie mam już nastu lat i byłoby świetnie żeby coś w końcu się udało ;) Żeby nie tracić sił na czcze gadanie  postanowiłam działać. A jak to się ma do zdjęcia poniżej ? Bo działanie to dotyczy również i tych małych rzeczy :) 

Witajcie po małej , grypowej przerwie

właśnie przygotowałam dla Was post z książki " Sztuka aranżacji wnętrz " i kolorowe migawki wiosny :) po czym zabrałam się za wgrywanie zdjęć - a tam - o zgrozo - wszystko czarno - białe -niestety bez uroku :( jak otwieram folder to niby nigdy nic zdjęcie pojawia się w normalnych kolorach , ale jak na nie klikam to już wygląda tak: