Bardzo Wam dziękuję za tak duże zainteresowanie moją drewnianą ścianą ♥ Jednak, w momencie kiedy zaczęłam czytać komentarze, zorientowałam się że chyba o czymś nie napisałam:)) Podobnie zresztą jak i z pokojem mojego syna;)))) Wybaczcie mi proszę , posty były pisane w biegu, często pomiędzy jedną pracą a drugą, lub jak w przypadku ostatniego w trakcie trwania długiego weekendu, gdzie jak każdy wie, mózg idzie spać;))) Zatem mały update.
Pokój mojego syna na pierwszy rzut oka, nie ma sobie za wiele do zarzucenia. Oczywiście brakuje w nim kilku fajnych dodatków, ale to tylko tyle. O grubszych wpadkach remontowych kiedyś już pisałam i też nie o nie mi chodziło. Kochani - największy problem leży w tym, że syn rośnie , a ja zanim wprowadzę wszystkie zamierzone zmiany , te pierwsze znów stają się nieaktualne. I tak w kółku , od co najmniej dwóch lat:(((  Góry były malowane jakieś dwa lata temu a ja się zastanawiam czy to aby na pewno dobry akcent w pokoju 13-latka? :)) Uwierzcie ,że ten pokój to nie lada wyzwanie.
Sypialnia - o wyborach na ścianę już pisałam, więc nie będę się powtarzać. Ale w ferworze "zachwytu" nad moimi deskami, zapomniałam Wam wspomnieć o małym szczególe, który Wy i tak Znaleźliście :) Pisząc ,że podoba mi się taki surowy stan , nie dodałam,że jest on tylko przejściowy:))) Oczywiście z białą podłogą mogłoby teoretycznie zostać , ale też tylko na chwilę, bo jak każdy wie sosna okropnie żółknie. Być może wtedy pomyślałabym o innym impregnacie. Ale  skoro podłoga zostaje, deski będą oczywiście czymś pociągnięte. A co to będzie to się jeszcze okaże;)) Mam kilka różnych pomysłów , muszę je sobie najpierw dobrze poukładać.Na pewno nie zamaluję słoi , taką wersję ustaliłam z mężem zanim je kupiliśmy ;)) Inaczej ich by nie było:) W momencie kiedy zostanie zrealizowany plan na tę ścianę , pod młotek pójdzie łóżko, komoda i być może ta biała vintage szafeczka. A... i biureczko również;))) Zmiany szeroko idące - muszą poczekać aż do wakacji. A potem...hulaj dusza;))

chodziła za mną od dawna. Jednak od momentu pojawienia się pomysłu aż do jego realizacji, ulegał on ciągłym zmianom w mojej głowie. Nawet wtedy, kiedy przybita została pierwsza deska, nadal nie byłam pewna czy to dobry pomysł. Ale kiedy zobaczyłam całość, odetchnęłam z ulgą.
Dla tych, którzy pamiętają moje dylematy - na ścianie miała się znaleźć tapeta, farba w jakimś kontrastowym kolorze, deski , betonowe bloczki oraz sklejka drewniana. Ta ostatnia mocno walczyła z deskami. Na jej niekorzyść wpłynął fakt, że była ogromnie wielka i ciężka. Zostały deski. Jednak te , które są dostępne we wszystkich marketach budowlanych nie spełniały naszych oczekiwań. A przyznam szczerze,że nie były one zbyt wygórowane:) Padło więc na stolarza. I chwała mu za to. Znalezienie takiego w naszym mieście okazało się nie lada wyzwaniem. Wszyscy do których dzwoniliśmy, robili jedynie drzwi i schody:( Na szczęście udało się. Kilka kilometrów od nas. Mały, domowy tartak. Cudowny. Nasze deski zostały przycięte na taki wymiar jaki nam odpowiadał. Wcześniej zrobiłam małą przymiarkę i narysowałam sobie na ścianie dwa wymiary, które braliśmy pod uwagę. Nie chciałam mieć w domu góralskiej chaty dlatego wybrałam rozmiar - 12 cm. Po położeniu wygląda to tak:)


Chociaż ściana jest krzywa , nie widać za bardzo łączeń. Bardzo podoba mi się efekt takiej naturalnej sosny , jednak nie pasuje zupełnie do paneli. I tutaj kłania się kompromis rodzinny. Zgodziłam się na parę pomysłów mojego męża;) I chociaż panel jest ok, nie wszystko mi z nim współgra. Zwykła biała podłoga byłaby najbardziej odpowiednia.


a tak było przed :)

mam z pokojem mojego syna. Przeszedł on już sporo zmian a i tak nie możemy go zapiąć na ostatni guzik. Ostatnie przemeblowanie odbyło się niemal rok temu a ja wciąż Wam nie pokazałam co w nim zmieniliśmy. I chyba jeszcze nie szybko to zrobię:)) Perypetie tego pomieszczenia to zupełnie inny post;))

Żeby Was dłużej nie trzymać w niepewności podam Wam wyniki mojej zabawy. Ale przedtem jeszcze trochę formalności;))
Otóż do zabawy przystąpiło : 60 osób zgłoszonych poprzez blog, 1 osoba poprzez fb oraz 21 osób z instagram. Wybór odbył się za pomocą sprawdzania a potem sumowania wszystkich zgłoszeń. Wyszło nam razem 82 osoby. To sporo !!! Następnie jako maszyna losująca posłużył mi mój syn , który miał wskazać jedną liczbę w przedziale 1-82. Padło na 52. A kto się kryje pod tym numerem ?;))

sznurkowego candy. Jeszcze Macie szansę , dzisiaj do godziny 24-tej. Zatem zapraszam :)

które zupełnie tutaj nie pasują:) I chociaż same w sobie są świetne , to pomysł mojego męża nie sprawdził się tutaj zupełnie. Sam się o tym przekonał kiedy przykręcił je do tych małych szufladek. Jego myśl przewodnia  była jedna: będą świetnie pasować do naszego grzejnika;))

Zdjęcie ku pamięci ;))

pełnych miłości , spokoju i ciepła. Tego rodzinnego ale też i tego za naszymi oknami;)

żeby zmienić całą koncepcję pokoju tylko ze względu na jedną lampę ? ;))

czyli komoda na bis:) Specjalnie dla Tych , którzy jeszcze nie widzieli, i dla Tych, którzy już wiedzą o co chodzi. Komoda w takiej wersji pojawia się tutaj ostatni raz. Czas na kolejną  przemianę już nadszedł:)

to moja miłość. Jedna z wielu zresztą;)) Jeżeli zaczynam myśleć o urządzaniu, na pierwszy plan wysuwają się właśnie one.
Dlatego postanowiłam, że dzisiaj opowiem Wam  historię krzeseł, które trafiły do naszego domu. 


Drewniany taboret przyjechał z mojego domu rodzinnego i ma jakieś 20/25 lat. Jego szaty zmieniały się w zależności od panującego właśnie wystroju. Obecnie wygląda tak - miętowe skarpetki i szydełkowe wdzianko. Czy jednak tak pozostanie, nie wiem :)) Taboret służy mi głównie do wyciągania rzeczy z górnych półek szafy.


Piękne vintagowe krzesełko, pochodzi najprawdopodobniej z jakiejś starej szkoły o czym świadczyć mogą napisy pod nim ;))




Niestety efektu końcowego nie mam;)) Krzesło okazało się być trudne do odnowienia i mało stabilne :((






Piękne, drewniane krzesło ( ma około 70 lat ) było ze mną tylko przez chwilę. Zostało odnowione i sprzedane  - takie było zresztą jego przeznaczenie ;))


Mocno zniszczony zydelek - kupiony na targu staroci. Wciąż stoi w swojej pierwotnej postaci. Ale jeszcze nie powiedziałam w jego sprawie ostatniego zdania :))



Historię powyższych krzeseł już kiedyś opisywałam na blogu. Uwielbiam je.

Teraz jestem na etapie szukania czegoś na naszą działkę. Interesują mnie głównie te, które byłyby w atrakcyjnej cenie;) Przeglądając oferty trafiłam na  sklep internetowy z meblami - KCDMEBLE, który jest również  nastawiony na produkcję mebli na zamówienie, mają w swojej ofercie również tanie krzesła To ciekawa oferta , którą możemy dopasować do własnych potrzeb:)

A może tak wszystko naraz? A Wy czego najbardziej teraz potrzebujecie? Bo ja oprócz słońca i głosu, który znika mi ostatnio co jakiś czas, potrzebuję wszystkich z wyżej wymienionych;)) Powód jest prosty -jak nie lecimy do Indii, to chyba na gwałt potrzebujemy dopływu dodatkowej adrenaliny. A w tym przypadku jest nią Nasza Mała Działeczka;) Tylko jeszcze żeby tak do realizacji pomysłów mieć co najmniej tyle rąk jak hinduskie boginie...Ach - marzenia dobra rzecz:)
A nasza rzecz , choć nie jest nowa, to przeżywa właśnie swoje ponowne narodziny. Dla niewtajemniczonych - mały telegraficzny skrót. Otóż, jakieś pięć lat temu zrodziło się w nas pragnienie własnego domu. Dziecko małe - świetny plan. Cisza, spokój, mnóstwo zieleni. No rewelacja wręcz. Zaczęły się wielkie poszukiwania. Niestety bez precyzyjnych planów. Kierowały nami głównie emocje. W końcu nastał ten dzień. Znaleźliśmy. Stała tak pusta od co najmniej 30 lat. Była cudnie zarośnięta, w miarę blisko od domu, blisko od działki naszych przyjaciół, cenowo też dosyć znośna. Mało tego, razem z nami chcieli ją kupić nasi znajomi ( była to bardzo szeroka działka), którzy mieli ochotę na postawienie na środku pieca chlebowego. Nie trzeba nam było niczego więcej na zachętę. Wizja własnego chleba zrobiła swoje. Niepotrzebne stały się nam szczegóły. Bo i po co. Transakcji dokonaliśmy. Jako bonus do niej były małe porozrzucane po wsi działki rolne, kawałek lasu oraz jedna mała działka rolno-budowlana. Kryterium podziału powyższych, wydawało nam się banalne. Zrobiliśmy losowanie:) W zamian za las, przypadała nam d kolejna działka budowlana. Dzisiaj dziękuję za to opatrzności.
Jak się zapewne domyślacie, ponieważ nie nadaję do Was z pięknego drewnianego domku, decyzja o budowie umarła śmiercią naturalną. Najpierw był ogromny zryw, potem brak możliwości finansowych aby dobić to wszystko gwoździem w postaci braku chęci. Działka stała i nabierała mocy. Nie zrobiliśmy na niej kompletnie nic. No może oprócz małego wykarczowania.Świadomie zepchnęliśmy ją na dalszy plan. Aż w końcu zapadła decyzja - sprzedajemy. W momencie kiedy popyt na takie cuda zmalał, liczyliśmy na cud. A ten się zdarzył pod koniec tamtego roku.
Wraz ze sprzedażą tamtej działki, zaczął się dla nas nowy etap. Odzyskaliśmy siłę żeby znów móc walczyć o własny zielony raj. Ale teraz już na spokojnie , bez stresu. Budowa nam się nie marzy. Przynajmniej na chwilę obecną;)) Ale, kto wie co przyniesie życie.
Na razie udało nam się ogrodzić to  maleństwo - działka ma całe 10 metrów szerokości, jednak długa jest nieskończenie:) Sąsiadka co prawda bardzo przeżywała,że nie ma teraz gdzie krów wyprowadzać ale... Takie życie. Kiedy stanął już płot ( chociaż to bardziej prowizorka:)) zaczęły się pojawiać kolejne pomysły , które pędzą niesłychanie. Co teraz ? Sadzenie , altana, domek a może jakiś zwykły garaż z piękną elewacją? Tyle alternatyw zaczęło pojawiać się w mojej głowie, że spać było trudno:)) Na chwilę obecną rozważamy, ze względów finansowych rzecz jasna,kupno czegoś mniej atrakcyjnego i pokrycie go jakąś ciekawą elewacją. Przeszukując internet natknęłam się na firmę
DM SYSTEM,  która ma w swojej ofercie bardzo ciekawe elewacje drewniane. Jeżeli zależy nam na wysokiej trwałości i odporności, to zdecydowanie polecam zapoznać się z tą ofertą. Mnie zaskoczyła ona tym ,że drewno polimerowe tak bardzo przypomina prawdziwe a do tego jest alternatywą dla tradycyjnych desek, znacznie bardziej trwałe, nie wymaga konserwacji, nie próchnieje, jest odporny na światło słoneczne. Drewno polimerowe jest łatwe w obróbce, wygląda jak naturalne. W odróżnieniu od tradycyjnych desek, nie ma możliwości skaleczenia się drzazgami, co jest szczególnie ważne jeśli chodzi o bezpieczeństwo, na przykład dzieci.Ja takich już nie mam, bo przez ten czas moje bardzo Urosło ;)) Ale moi znajomi jeszcze mają :)
Kochani - wiem ,że teraz zamęczę Was dodatkowymi tematami ale myślę ,że mi to wybaczycie;) I liczę też,że niejednokrotnie pomożecie. Ale o tym będzie w kolejnych postach działkowych:))

A poniżej sprawczyni całego zamieszania:) Czyli szczere pole;)





Widok na las naszych przyjaciół




I zachód słońca, za płotem , w dal - też jest nasze;)

Myślę, że poniedziałek to dobry dzień żeby zaproponować Wam mały prezencik. Jest on formą mojego podziękowania za to, że Jesteście tutaj ze mną. Pomysł na niego rodził się długo w mojej głowie stąd małe opóźnienie;)) Ale jeżeli myślicie,że to jest wersja ostateczna to mogę z całą stanowczością powiedzieć - NIE :)) Cóż bowiem może być trudnego w zrobieniu zwykłego bawełnianego kosza? W zasadzie to nic. To tylko mała chwilka przyjemności . Ale jego rozmaite wersje, które nie dawały mi spać, to już było wyzwanie. Skończyło się jednak na małym kompromisie pomiędzy tym co dostępne od zaraz a tym do czego potrzebne byłyby narzędzia zdecydowanie różne od zwykłego szydełka.

Teraz jednak, już bez zbytniego gadania, oddaję w Wasze ręce ten oto kosz.


Wygodny , pojemny i oczywiście zupełnie biały :) Jego wymiary to : średnica - 23 cm , wysokość- 24 cm. Idealny na zabawki , gazety , kwiaty.

obiecanego candy:) Wiem ,że czas na nie przeciąga się w nieskończoność, ale tak to już ze mną bywa. Najpierw mam pomysł, później go zmieniam , znów wracam do punktu wyjścia, kupuję co trzeba i...Nagle wymyślam coś co trudno jest mi zrealizować:) Ale w ogólnym rozrachunku jestem zadowolona. Chcę jednak byście i Wy byli zadowoleni , bo w końcu nie dla siebie to robię;)
Kochani - dzisiaj tylko rąbek tajemnicy ale mam nadzieję ,że finał jest tuż, tuż. Jednak żeby nie było tak łatwo, najpierw pokażę Wam ścianę w sypialni:) W zasadzie to jej malutki fragment.


I co ? Widzicie różnicę ? :))) Piękne te drewniane deski na ścianie ? A może to jednak tapeta ? Bo sama nic kompletnie nie widzę !!! Dwa tygodnie remontu i nic ? Chyba potrzebuję lepszych okularów, najlepiej różowych.

W temacie sypialni niewiele się dzieje. Ale ogólnie i owszem. Nadszedł czas na dokończenie tego co było niedokończone. W końcu wszystko nabrało już mocy:) Nowe nadchodzi.
Kochani , nie ma mnie tutaj zbyt często, wiem. I przepraszam za to, ale ostatnio nie mam ani jednej spokojnej chwili. Zdarza się ,że w przelocie między jedną pracą a drugą , zajrzę do Was , odpiszę na maila , wstawię obiad, ogarnę dom i....tyle. Wieczorem nie mam już na nic siły. A często zastanawiam się Kim Wy Jesteście, co Wami kieruje ,że codziennie tutaj Zaglądacie. Bo oczywiście blogujące osoby znam. Mniej lub bardziej. Ale Kim Jest Cała Reszta Osób - Anonimowych , które nie zostawiają po sobie śladu ? :)) Ciekawi mnie to niezmiernie. Może Ktoś z Was coś napisze ? ;))
Tak , czy siak - dziękuję za Waszą obecność tutaj ♥♥♥

I dla Wszystkich monotematycznie - sypialnia - w mało rozwiniętej aranżacji :)) Wstawiłam swoją ukochana szafkę , kupiłam kwiatka , który zdążył już zostać zjedzony przez naszego małego kotożerce oraz powiesiłam papierowe lampki. Tylko tyle. Ale już za momencik muszę podjąć ostateczną decyzję odnośnie ściany za łóżkiem. Mam już swoją wizję ale wciąż się waham.A wczoraj jeszcze przyszło mi do głowy coś nowego. I bądź tu mądry człowieku ;)))

Zatem pytanie ostateczne do Was - DESKI , TAPETA , FARBA ????




Macie jakieś sprawdzone metody na to ,żeby kot nie obgryzał roślin ? ;)) Ponoć kocimiętka może pomóc ?
Jednak liczę się z tym ,że albo koty albo rośliny :)))

Mała  co prawda, ale jest. W końcu ferie zobowiązują;) Piszę do Was zawalona po uszy wszystkim czym się da - papierami, ciuchami, bibelotami, meblami, garnkami....Oj - szkoda czasu na wymienianie wszystkiego. W każdym razie, w chwili obecnej, nie ma ani jednego pomieszczenia w którym byłby porządek.
Myślę jednak ,że to dobra zaprawa przed prawdziwą "rewolucją", która jeszcze przed nami. Nieunikniona na pewno. A teraz póki co małe przymiarki sypialniane.